کارگر

وبلاگ کارگر: در حالى به استقبال نوروز مي رويم كه اين روز نو مانند چندين و چند سال گذشته براي كارگران و مزد بگيران جامعه ما پيام آور شادي نيست.

كارگران در زير شديد ترين فشار هاي حاكميت سرمايه سالار با سفره هايي خالي و چشم هاي در انتظار عيدي كودكان شان و معلمان در انتظار آزادي هم قطارانشان از بند، سال نو را آغاز مي كنند.

اما آيا اين فشار ها نويد دهنده ي سالي بدون حركت و مبارزه است؟ وآيا صاحبان سرمایه و حکومت مداران شان سالي آرام را در پيش رو خواهند داشت؟ بي گمان پاسخ اين پرسش ها را كارگران ومعلمان و دیگر مزدبگیران جامعه با اعتراض هاي خود در ماه هاي پاياني سال داده اند. كارگران و مزد بگيران در انتظار سالي هستند كه شايد براي زندگي روزمره ي آنان سالي سخت و پر مشقت باشد اما بي شك فصلي نو در تاريخ مبارزات آنان خواهد بود. سالي كه نه توهم اصلاح حكومت وجود دارد نه حمايت قدرت هاي خارجي سالي كه با مبارزات كارگران، زنان، معلمان، دانشجويان و در يك كلام همه ي جنبش هاي مترقي و تمامی انسان های آزادی خواه و برابری طلب معنا پيدا مي كند.

با اميد به سالي پر از تشكل يابي، تحصن، اعتصاب، اعتراض، تجمع و مبارزه به استقبال نوروز مي رويم.